Bir ben rastlamadım, şu zalim kumrulara
Ne hain pençe imiş serçem düştü dağlara
Dilinde gizlenen söz akan kanında gizli
Tek damlası sızıyor, çiziyor mısralara

Göğsü kanar derinde, yıkıyor gömleğini
Güneş döşüne vurur derdi yakıyor beni
İpek askılar kurmuş kurutmak için sanki
Onu bu hale koymuş vurup zalimin teki

Bu nasıl yara imiş bedeni kalkmaz yerden
Gözleri çağlamakta beter akıyor selden
Matem sarmış ruhunu bana sitem ediyor
Şimdi ben gidiyorum farkım kalmadı elden

Bana teselli olan bir sen vardın demiyor
Unutmuş dostlarını ahde vefa bilmiyor
Yalnız hayat o kadar canına işlemiş ki
Yorgun bakan gözleri özlemleri görmüyor

Öyle muhtaç bakıyor, hıçkırık çıkar sesi
Gözlerinde hapsolan dökülmeyen çisesi
Kan olupta döşüne sızar,damlar birikir
Yüzden yansıyan gülüş, gizli hüzün busesi

Ölü zaman yaşamış sevgiden aşktan yoksun
Kırılmış kanatları gel sar diyor sen yoksun
Uzanmış yollarında kesik bir ağaç gibi
Kadavrası kurumuş yürek bağlamış yosun


Kibar HASAN ........05/03/09