ŞEKER DE YİYEBİLSİNLER

geceler gittikçe daha karanlıktı
günler kısaldıkça kısaldı
oynayamaz olduk sokaklarda
okul çıkışlarında birazcık bile

bugün de tepemizde patladı bombalar
sanki bir oyun gibi gelmişti bize önce
gökyüzü ışıl ışıldı büyük patlamalarla
ama içimiz yanıyor
içimiz kanıyordu gittikçe

duyun beni
duyun beni büyükler
çocuklar öldürülmesin
şeker de yiyebilsinler

sokaklarda insanlar koşuşuyordu
siren sesleri önce eğlenceliydi bizim için
sonra ne demek olduğunu anlamaya başladık
her yerde acı ve ölüm
her yerde gözyaşı vardı
toz duman içinde kaldık
yüzyılın yarışıydı nükleer silahlanma
böl ,parçala ve yönetti hedeflenen
Bosna’da ,Karabağ’da,Irak’ta
ve Ortadoğu’da her zaman

kocaman bir yaraydı
kocaman bir yalan
durmaksızın kanayan

işitin beni
adres sormayan mermiler
çocuklar öldürülmesin
şeker de yiyebilsinler

ufacık bedenimizde ne istediniz şimdi
ve sıcak yuvamızdan
niçin yaşamam dokunuyor size
gülmem,oynamam,kahkaha atmam
mahallemde ülkemde
arkadaşlarımla koşmak,oynamak istiyorum el ele

kanın gözyaşının akmadığı
acıların yaşanmadığı bir dünya istiyorum
çocukların gözbebeklerinde korkuların olmadığı
savaşsız bir dünya özlüyorum

duyun beni büyük büyük büyükler
anlayın beni
çocuklar öldürülmesin
şeker de yiyebilsinler.