Sende başladı sende son buldu bu ömür
Bu yıkılası hayaller suya değil çamura düştü
Ayrılık hikayeleri anlatıldı
İçimin sessiz çocukluğuna..

Soluyor içimin yaprakları
Bir çiğ gülüşüne muhtaç düşlerimin ormanı
Ne ötelerde aradım seni ne içimde
Tüm karanlığınla gecemdeydin
Göremedim hissettim.
Yazılardı beni anlayan özlemlerim mürekkep
Sen silince beni yüreğinin kavuşma metodu defterinden
Yüreğimin kanıyla yazamadım
Yarım bıraktım bu romanı.

Anlaşılır değil sessizliğin
Yıktın içimde sana ait ne varsa
Kaçak değildi ; oysa kalbimde yerin

Bir kartpostal içinde yaşıyorum şimdi
Dağ eteklerinde kulubeler
Gülen tavşanlar , kızak çeken atlarla
Mutlu ve huzurluyuz kardan adam ve ben
Bir kartpostal içindeyim senin bilmediğin bir yer
Sen ancak boşlukları doldurabilirsin
Selam eder , tebrik edersin
Bir kartpostal içindeyim
Yazarsın , yollarsın , yırtarsın
İçinde ben varım bilemezsin.