Bir eylül sabahı ağlıyordu penceremde, ürkek serçelerle birlikte
Alabildiğine uzanıyordu zaman sandığım şey,sere serpe
Sonbaharı okşuyordu ellerim baharsız çiçeklerimle
Aklıma ilk gelen de, son kalan da sen oluyordun

Ve ben biliyordum ki
Sen özlüyordun beni,bir tek sen

Ağıtlar söylüyordu kınalı gelinler komşu evlerde
Yıkılan hayaller ve biten sevdalar için,hep bir ağızdan
Dağlar morlara boyanıyordu yorgun gözlerim kadar
İhanetime rağmen sen,gözlerinin mavisini bana sunuyordun

Ve ben biliyordum ki
Sen seviyordun beni,bir tek sen

Sabahlarım doğmuyordu yaslı geceler ardından
Bu aşkın tutanaklarından siliyordum ismimi binlerce kez
Bildiğim,bilmediğim bütün dillerden sövüyordum yazgılarıma
Geçiyorken hayatın içinden,ilaç istemiyordum artık yaralarıma

Ve biliyordum ki
Sen ağlıyordun ardım sıra,bir tek sen.