5
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
730
Okunma
Akşamın turuncusunda beklediğim biri yok.
Ne kadar çok terkettin beni!
Ne kadar da çok unutuşu yakıştırdın kendine.
Sahi, sen birden girerken hayatıma,
Aynı anda çıkacağının da müjdesini vermiştin bana.
Yorgunum...
Azıcık bağırabilseydim sokaklar da
Tüm vitrinlerin camları tuzla buz olurdu.
Ağlayamıyorum...
Şehir ruhsuz
Ona yüklediğin anlamları aldıktan sonra.
Yürüyemiyorum...
Seni aramaktan yoruldu parmak uçlarım
Çay bahçelerinde, köşe başlarında seni bulmam için çırpınan kalbim yenik!...
Uykuya düşüşlerimde, her tarafım kırık dökük
Yarı uyanıklık halinde varırken sabahlara
Sabahlar ki ellerimde tuttuğum koca sensizlik.
Konuşmasam da yanında olsam
Bedeninde bir parça, düşüncelerinde ki bir kıymık..
Cevap Yaz