![]() SEN BİLMEZSİN..Beni yalnızlığa sattığın geceydi Kasım yağmurlarını aratmazdı gözlerin Karla karışık severken seni.. Ezber bozan yalnızlığım vururken duvarlara, İsyan ederdim eşlik eden hıçkırığına.. Canına yandığım kadın ! Hiç ağlamadım yokluğunda Büsbütün kabullenmek olurdu gidişini tüm ağırlığınca.. Nasıl severdim o zaman, arkanda bıraktığın kenti.. Kan damlayan caddelerle yıkadım yüzümü her sabah Yüzüme yapışan hüzün, Geri teperdi aynalardan.. Ben çirkin Ben kimsesiz.. Ağlamadım.. Ve hiç üşümedim Sıkı sıkı sarıldı yalnızlığım.. Bu nasıl bir sessizlik biliyor musun ? Bu nasıl bir acı.. Ateşe verdin farzet bedenini.. Hani acısa tenin.. Bağlıyken ellerin.. Çıkmasa sesin.. ?? Sen nerden bileceksin.. Sen nerden bileceksin kadın ! Şafağına kan damlattığım geceleri.. Kimsesizliğin acımasızca yakan ateşini.. Nasıl gideceksin şimdi.. Sen hiç gelmedin ki.. |
tamamıyle kendi ruh halini yansıtmışsın şiire ...yalnız kalmamak ümidiyle..
kaleminiz daim olsun..