yüzümdeki cizgilerin tanıklıgında anlatıyorum
dün geceyi
yorgun uyku nöbetlerimin bilmem kaçıncı günüydü
yorgun göz kapaklarım uykuya yenik düşmüştü
yeşillin bilmem hangi tonuydu bir kapıdan geçtim
el eleydi herkes
yoktu öyle kadın erkek ayrımı
ne hizmetci vardı nede hizmet eden
inanan inanmayan kavgası hiç yoktu
batısı dogusu aynıydı
siz biz kavgası konuşulmazdı
kimse kimseden daha fazla sevmiyordu vatanını
hepsi birdi hepsi aynı
kimse açlıktan ölmüyordu hepsi toktu
kimse kimseye üstünlük kurup kömür vermiyordu
gıda paketleri sadaka niyetine dagıtılmıyordu ezilerek
reklam ederek onur çiyneyerek
birde kimse tükürmüyordu sanatın içine
kimse ninni söylemiyordu
kimse kimsenin kuyusunu kazmıyordu
bebekler aglamıyordu memesizlikten
insanlar aglamıyordu memleketsizlikten
kimse ırgat maraba veya iki ayaklı araba olmuyordu
bozuk yollarda
nane limon degildi yöneticilerin arası
bilakis önce vatan deniyordu
gazteciler el üstünde el bebek
aydınlar aydın gibi aydın yok öyle senin benim
yazarlar yazargibi marur ve dik
silah yasak mermi yasak bomba yasak
tank tüfek o tam yasak
savaş o nedir diyorlar
sözün özü onlar insan olmayı seviyorlar
ben gittim gördüm geldim
nerden geliyorsun derseniz rüyadan geliyorum





erol.cuce