Bazen bir türkü
Bazen bir şiirsin sen
Her yönünde ayrı lezzet
Her birinde ayrı bir sen
Nasıl da sevmişim gönlümün gülü
Ah...Bir bilsen!

Hiç bu kadar zor olmamıştı
Boş beyaz kağıtları lekelemek
Küçücük beneklerim
Seni çizerken
Olur mu duyguları tarif edememek?

Kader nehirlerimiz bir akıtılmış
Sen ve ben...
Aslında, ne ben ne de sen,
Şuna ‘biz’ desen?

Lakin şimdi
Hasret var ağlarımızda
Bağ bozumuna uğradık
En güzel çağlarımızda
Mesafeler hazan yaprakları gibi
Dökülürken baharımızda
Bedenimi saran sancı
Sensizlik olmuş acılarımda.

Sevgilim,
Şimdi hayallerde kaldı
Sana kucak açıp sarılmak
Nefesini nefesimde yankılatmak
Sıcaklığınla ruhumu okşatmak.

Ömür günleri saymakla geçerken
Üşütüyor beni
Sensiz biten geceler
Ben bir başına yalnızlığa direnirken
Yakıyor bedenimi soluksuz gündüzler.

Sen,
Oturup bir kalemde yazdığım şiirlerim
Değilsin ki sadece
Sen, her şeyim
Sen, bulunmazlıklar içinde
Bulduğum yârim
Ayın güneşe döndüğü yerde,
Ben her yelde seninleyim...
Seherinde...Seheryelim...

27.11.2008