Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
Bir dünya var; İçinde dünya(lar) kaybolmuş... Salla! ey insan! Tanrı’nın mükafatı içinde.. Bulacaksın! Aradığında; İçinde dünya(lar) kaybolan dünyada değil kendini.. Kaybolan dünyanın çocuğu! Şimdi nerdesin?
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
KAYBOLUŞ şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
KAYBOLUŞ şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Kaybolmak! herşekilde kayboluş;bunu kimse,hiçbirşey istemez;buyüzden zaten elde olan birşey değil.Ancak kayboluşu sağlayacak güç elde, başka ellerde olduğunda bu kaçınılmaz olumakta.Bu şiirse ona bir tepki. Teşekkürler Cankat
Sevgi; ruhun hamlesidir.
Sevgi; dostluğun kalesidir.
Ruhumuzu