14
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1880
Okunma

Bu sabah gün/aydın değil sevgilim...
Gün; kopkoyu gözleriyle somurtuyor bana.
Sensizken,
Çıplak bir anlam kargaşasına dönüyor dünya.
İşsizlikten dem vuruluyor,
Savaş yaraları sarılmıyor,
Biz kardeş bildiklerimize,
Düşman oluyoruz hızla.
Sesin...
Bunca kabusun sırtından
Bıçak gibi kesip alan sesin yoktu bugün...
Bu sabah gün/aydın değil sevgilim...
Gün; karanlık bulutlarıyla duruyor karşımda.
Yokluğunla örülüyor gün örtüsü,
Yüreğimin dört bir yanı sökük.
Sesin...
Kuraklığın ortasında,
Gönlüme çağlayan sesin yoktu bugün...
Nafile bir hayatın
Aynalara buğu yapmış son soluğu dudaklarımda
Dokun bana
Ölüm, sevişmekle çoğalmayacak
Azrail aşka yakın saatlerde kısırlaşacak
Bu sabah gün/aydın değil sevgilim
Gün, geceyi bilmem kaç geçe
Teninde başlayacak...
Sesin...
Çıkmayacak!
Elif SEZGİN
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.