Anadolu,da başı dumanlı dağlar,
Hakkın rahmetiyle beslenen bağlar,
Yaralı sinemde bülbüller ağlar,
Toprağın bağrına yar Anadolu.

​Bozkırın ortasında garip bir oymak,
Mümkün müdür seni candan ayırmak?
Gönül haykırır ister seni duyurmak,
Ey kadim tarihim yar Anadolu.

​Tarih sayfasına şanla yazılan,
Yiğitler ocağına, yurt olan kazılan,
Nice sevdalar var burda süzülen,
Sabrın ve metânetin yar Anadolu.

​Fırat’ın coşkusu, Dicle’nin sesi,
Üstümüzden eksilmez seher,in yeli,
Dağlarında yankılanır ezanı, nuru.
İmanla yoğrulan mülk yar Anadolu.

​Köy odalarında yanar ocaklar,
Hasretle titrerdi karlı bucaklar,
Kardeşi kardeşe bağlar bucaklar,
Muhabbet kalesisin sen Anadolu.

​Yazın kavurur da güneşin taşı,
Kışın da bürünür ak başa aşı,
Eksik olmaz sofranın ekmeği aşı,
Cömertler ocağı, han Anadolu.

​Nesiller yetişir senin bağrından,
Kimi gamlı, kimi dertli çağından,
Bir nefes isteriz Hakk’ın bağından,
Kerem ile Aslı’nın izi yar Anadolu.

​Zaman ağır aksak akar önünde,
Huzur mu kaldı ki bugünkü gününde?
Yine de ümit var her bir göğsünde,
Metin duran dağlar bası yar Anadolu.

​Hayaloğlu yazar seni mısra mısra,
Adını kazıdı kalbine herkes kıskana.
Kurban olur bu can sana ey Vatan.
Selam olsun sana, yar yar Anadolu!

Recep Hayal
Hayaloğlu