Dört bir yanım figandır, dert dağılır başıma,
Baykuşlar tünemişken bacama, yoldaşıma.
Kan ağlıyor bu memleket, halimiz yaman vakit,
Kimse kulak vermiyor mazlumun gözyaşına.

​Gül bahçesine inmiş sanki acının yeli,
Terk etmiş köşe bucak ne neşe var ne eli.
Henüz hayatındayken baharı görmeyenler,
Zalimin pençesinde bükülmüş taze beli.

​Adalet katarı durmuş, hakka giden yol ıssız,
Kimsesizler yurdunda sabahlar hep ayazdır.
Ahlakın temeli ki çatırdarken derinden,
Yetişen bu nesil de ne yazık ki vicdansız.

​Toprağın bağrına taş basmış analar ağlar,
Yalnızlık kalesini sarmış sisli dumanlı dağlar.
Kardeşi kardeşine kırdıran bu gaflet ne?
Bizi içeriden vuran ne amansız bir derttir!

​Hayaloğlu, bu dertle nasıl gülsun bu sinem?
Kan damlar kalemimden, kara yazılır defter.
Ne zaman son bulacak bu karanlık geceler?
Selamet sabahına hasret kaldı memleket.

Recep Hayal
Hayaloğlu