10
Yorum
17
Beğeni
5,0
Puan
160
Okunma
Doğan kişi gün gelir ötelerine erecek,
Bu konukluk bitecek, yükün derip gidecek.
Tengri bu acı budun çilesin çeçle bezedi,
Bilgelerin ahına dağ ile taş eğildi.
Erteki uzak yolda yoldaş dilersen eğer,
Yol gösteren et usun, bilgeye verilir edgü.
Uçmak dediğin konuk gönül kazanmaktır,
Sevinçin eteğine sıkıca sarılmaktır.
Söz söz idi Köken’den, süre biter de gider,
Özünü berk tutanlar varacağı yer bilir.
Tın neye kavuşursa, us ona tutsak olur,
Severse yürek bir kez, dili onunla doğar.
Gönül bağlayan kişi, yürür sevgili adı;
Çelikten pusat olsa, oku bağrından geçer.
Ozan gibi özünde al alp güller açar,
Kertilip ozan olan bu bakışla söz eder.
Bedri Demirpençe
Not: Minik bir gezide edindiğim çok eskimiş sahifeli 2 kitabı okuyunca bu şiiri yazdım.
5.0
100% (10)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.