​Rüyalar tekkesinde
Ot kokan hüzünleri biriktirip solgun ışıklarla
Dolaşırım bucak bucak paslı düşüncelerimle
Hasret tufanına fırlatıyorum, yaş eliyorum
Micingirt ben ve uzun saplı kırık dirgen
Issız ve yorgun harmanlar, sessiz ve yapayalnız.

​Aradıklarım hiçbir yerde, tuş oluyorum
Meçhule koşuyorum zihnim kan çanağı
Taşlar garip, zigav ağlamaklı...
Renk ölü, ses maşat, yoruldum
Sarsık ve acılıdır hayallerim
Temaşa eder her giden yabancı
Cinni mağaradan aşağı kar yüzlü dereleri.

​Harmanı düşünüyorum, yağız atları
Kuzeyin ışıkları geceme esaret, köyü meşeliyorum
Suların şırıltısı sessizliğe vurunca
Koyu bir sızı sarar zâr zâr bahtsız yürekleri
Ne kadar da fark ettirmesek de
Müthiş bir duygu taş duvarlar
Viran olan bir mâzi ve öldürülmüş eski evler...
Çatılar tutuyor, perdeliyor nasırlı elleri, toprak bacaları.

​Günü düşünüyorum yılmadan
Sıcak bir cadde duygusunu yitirmiş yığınlarla
Kehkeşan içinde yazdıkça ürperirken
Doğunun çocuklarını, cinni mağaraları
Dünü şişeliyorum, kulak kesiliyorum ninemin ninni edebiyatına
Yankılanıyor zigav’ın dere, Akbaba’nın gerdanından
Hüznüm aysbergler gibi.

​Soğuğu düşünüyorum ağızlara dokunan
Hamiyetperverliğin renkli keçelerde nakışlarını
Fırınsız sobalarda fokurdayan banyo kazanlarını
Yanık sinemanın keşişini... Dolup boşalıyorum
Oğuzlardan türküler yanık ağızdan
Duygular enkaz, amcalar yok, bir nesil kayıp
Zaman dar, dünya geniş, gece zifiri karanlık
Kümbet ayrı bir hendese.

​Patates yüzlü utangaç küçük çobanları
Bozuk trenleri, yaylaları, ormanları
Sonu köşeliyorum ve gün bitiyor...
Çocuklar benden kaçıyordu "Şeherli gelmiş şeherli!" nidâlarıyla
Gel de ağlama...
Tıpkı dağılmış bir tesbih misali, imamesi kayıp
Savrulmuştuk baş döndüren zamanın akışında.

​Sus biçare divane, diyordum
Mevsimin sonu, kimse ses vermiyordu
Bir ara bir ses duyar gibi yosun serinliğinde
Bu yerde ilham da yoktu duyguda
Hem yeri mi şiir yazmanın şimdi?
Hasretin katılığında boğuluyorum.

​ “Koruğa güneş vurunca kuzuları getir”
İşte bu cümle
Derinden sarsıyor tüm hatırları
Gamda ıslanıyor, kederde yıkanıyordum.
Ne zaman yeni bir bahar,
Ne zaman Micingirt,
Ne zaman?..

Ömer Ekinci Micingirt