Gıybet dedikodu ölü etidir
Şuursuz dillerin alametidir

Kötü zan kalpteki zehirli oktur
Suizan ehlinin vicdanı yoktur

Ruhu karartır bu gizli marazlar
Zan besleyenler Hakk’a varamazlar

Fitne fücur fısk gösteriş gâh hile
Çok söz gerek mizan bilmez cahile

Çekiştirir kimi görse hergele
Üslup bilmez ölçü sığmaz pergele

Zifir sarmış tiksinti var yüzünde
Kine gebe esfel mührü gizinde

Önce secde sonra nifak ne ala
Bilmem ki anlar mı sinsi budala

Siyon topuğunda sivri potinin
Seyret ürmesini sokak itinin

Değnek nerede yal nerede biliyor
Kuyruk büküp sırıtarak gülüyor

Kar etmez ne desek çok var bu yüzler
Namustan bihaber ardan öksüzler

Ebe lazım lohusalık bu kula
Sancıları taşımaktan kurtula

Sürüler yığınlar ne örf ne değer
Planlar kahpece din der şirk sağar

Yol heyula katır cinsi nallıdır
Dudağı kizb yanakları allıdır

Usul esas bilmez elinde teber
Vaaz veriyor taharetten bihaber

Leşi koymaz Hamit Dede mezara
Kabul etmez Aras aksa Hazar’a

Hesaplar sorulur dürzü ham ahmak
İmhal var ihmal yok şükür muhakkak

Hakikate kördür gerçeği saklar
Tahribatı dehşet sadık ahmaklar

Hamza’dan öğütlü yumruklarım var
Hakk’ın emrindedir mahşere kadar

Ar bilmez kös beyin ne desem sana
Hiciv değmez ins kisveli hayvana

Soyu sopu şehit yatanı bilmez
Mizanı ezanı vatanı bilmez

Çomar desek sürü ürkek hoşt demem
Patavatsız maskaraya puşt demem

Birlik haktır tüm renklerle kol kola
Sürç-i lisan eylediysek affola

Şu Micingirt baş koymuşuz hak yola
"Hayırlar feth ola şerhler def ola"

Ömer Ekinci Micingirt