​Her sabah bir eski telaş başlar bu sokakta,
Zaman bir asırlık gölge gibi dikilir köşe başında.
Kimi ekmek peşinde, kimi bir yitik sevdada,
Yalnızlık acısı sinmiş daş duvarlara, taş yapıda.

​Köşe başı dediğin, dertlerin düğüm olduğu yer,
Gidenler arkasına bakar, kalanlar bir haber bekler.
Yıllar unuttursa da eski ahbapları, dostları,
Bu kaldırım taşları saklar nice gizli sırlı, hâtırayı.

​Bir çay Ocağı tüter, demli bir muhabbet demlenir,
Üç beş garip yürek burada birleşir, dinlenir.
Ne lüksün izi var burada, ne fevkalade bir caka,
Halis bir Anadolu kokusu sinmiştir bu toprağa.

​Hey Hayaloğlu, yasla sırtını bu emniyetli duvara,
Körfezden esen rüzgâr dağıtsın içindeki efkârı.
Geçip giden ömür bir rüzgâr, bir nefes, bir misafir,
Baki kalan bu kubbede hoş bir seda imiş nihayet,

Recep Hayal
Hayaloğlu
​