​Gönül Defteri ve Gizli Erenler

​Derler ki hayaloğlu, bu yalan dünyanın,
Nice sırlar saklıdır bir avuç toprağında.
Herkesin bildiği var, bir de bilinmeyenler,
Kimi Hak’la baş başa, kimi yolu bekler.

​I. Hem Hak Bilir, Hem Kul

​Kimi erler vardır ki, bir pınar gibi coşar,
Gönül gözü açıktır, dağlar da yaşar.
Hem Hak bilir halini, hem de cümle âlem,
Yazar onun nurunu hakikatli bir kalem.
Görenler hürmet eder, izine yüz sürer de,
Varanın şifa bulur ruhu, en dermansız derdide.

​II. Hem Hak Bilir, Hem Kendisi

​Bazen de bir derviş var, tenhaları mesken tutar,
Gürültüden uzakta, kendi içine yatar.
Ne kimseye el açar, ne övgüye meyli var,
Onu bir tek kendisi, bilir bunu gönülden.
Kimse bilmez içindeki o fırtınalı çölünü,
O bilir ki bülbülün, sadece tek bir gülü.

​III. Sadece Allah Bilir (En Gizli Sırlar)

​Fakat bir de saklı var, asıl büyük sır odur,
Ne halk bilir halini, ne kendi buna yorulur.
O sıradan bir kuldur, çarşıda pazarda gezer,
Kimse bilmez ki onun kalbinde ne gül bezer.
Ne o bilir erliğini, ne bir kulu uyandırır,
Onu ancak âlemlerin Rabbi olan nurlandırır.
Bir garip çoban belki, yahut yolda yürüyen,
Habersizdir kendinden, Rabbine boyun eğen.

​Ey hayaloğlu dinle, yollar Hakka varandır,
Velilik taç giymek deil, kalbi yakan nardır.
Kimi meydandadır da, kimi sedefte inci,
En makbulü sanırım, o kimsedir bilinci;
Kendini hiç zanneder, lakin padişah olur,
Kulun bilmediğini, bir tek Mevlâmız bilir.

Recep Hayal
Hayaloğlu