Büyük market kapılarının mekanik refleksi:
Önünden geçen her kalabalığa ardına kadar açılan cam,
tam hizana geldiğinde durur,
tanımaz gölgeni, algılamaz ağırlığını.
Işıklar açık, içerisi sıcak ve gürültülüdür;
ama sen otomatik eşiğin buzunda kalırsın.

Adres defterindeki yüzlerce ismin uğultusu,
ekranda yukarı kayan sahte bir parıltı.
Telefon rehberi doludur da,
gece yarısı tavanı izlerken
"buradayım" diyebileceğin tek bir sesin eksikliği,
oda sıcaklığında donan bir bardak su gibi çöker masaya.

Kimse dilini konuşmaz bu kalabalıkta.
Kelimelerin, boş bir asansör kâbininde
zemin kata tek başına inen ağır bir sessizliktir.
Yanındaki koltuk doludur, nefesi tenine değer,
ama aranızdaki mesafe,
iki galaksi arasındaki derin karanlık kadardır.

Yan yana duran iki tren rayı gibidir insan;
kilometrelerce aynı yöne koşarsın,
aynı menzile bakar, aynı rüzgârı yersin,
ama asla birbirine değemezsin.