Denizler köpük köpük, dağlarda bir ihtişam...
Hudutlar kuşatılmış, bir savaş ki muazzam!
Türk’ün ordusu için "Durdu," denirken zaman,
Sancak göğe yükseldi ateş renkli bir akşam.

Karanlığın bağrında kor gibi yandı gökler;
Parlayınca ay-yıldız ürperdi dağlar, kökler.
Gökyüzünün göğsüne çakıldı kızıl nişan,
Dalgalandı ufukta şanla yoğrulmuş renkler.

Ey göklere mühürlü hürriyet alameti!
Sende buldu asırlar adaleti, kudreti.
Senin gölgende ölüm bize şeref, bize şan;
Çünkü sende saklıdır Yaratan’ın cenneti.

Şafak seni görünce kızıllığa bürünür,
Rüzgâr senin önünde huşu ile sürünür.
Yerle yeksan oluyor sana bakınca düşman;
Çehrende çağ deviren tarihten iz görünür.

Kızılında kor olmuş şehitlerin vedası,
Kanat çırpışın sanki fetihlerin sedası.
Gölgenin düştüğü yer oluyorsa bir vatan;
Hak yolunda cenk eden neferlerin sevdası...

Ey alnı secdelerden yükselen kutlu sancak!
Bu millet seninle var, seninle yaşar ancak.
Cemalinle can bulur yeryüzünde her mekân;
Sana bakınca titrer en mağrur olan toprak.

Aşkınla büyümüştür nice yiğit, nice er;
Sen düşmeden toprağa düşmüş adsız kaç nefer!
Bu topraklar üstünde eksik olmaz kahraman;
Çünkü sende yaşıyor bu milletle Peygamber.
SEYİT ALİ ORUÇ