Sevdanın kucağında sabırla bilenmişim,
Ayrılık zindanında canımdan tükenmişim.
Sen varken viraneyim, sen yokken yitiğim ben.
İsyan burcuyum artık, intizar eyler gölgen.

Bağrıma taş basarım, sabrım boyumu aşar.
Yüreğim bir kor gibi, küller altında yaşar.
Sen uzak bir vefasız, ben yolunu gözleyen.
Her nefeste can verip intizarla özleyen.

Ben isyan burcuyum artık, sen ise sabır taşı.
Büyüdü içimdeki sükûnetin savaşı.
Tüm suskunluk intizar, sen sessiz bir yakarış.
Dinmiyor ki içimde dilsiz olan yalvarış.

Varlığın bir bilmece, yokluğun bin bir ayaz.
Gündüzüm zifir kara, gecelerim bembeyaz.
Sustuğum her kelamda feryat kopar derinden.
Can verirken bu sevda dirilir küllerinden.

Vazgeçmek bir uçurum, beklemek bir kor gibi.
Aşikâr bu yaralar, gizlenmesi zor gibi.
Dermanı sen olan dert can evimi kemirir.
Sabır taşım erirken isyanım kemikleşir.

Ben isyan burcuyum artık, sen ise sabır taşı.
Büyüdü içimdeki sükûnetin savaşı.
Tüm suskunluk intizar, sen sessiz bir yakarış.
Dinmiyor ki içimde dilsiz olan yalvarış.

Her gidişin bir vuslat, her gelişin ayrılık.
Aydınlığa kör bakar gözlerimdeki ışık.
Öldüren bu suskunluk, yaşatan bir zehirdir.
İçimdeki sükûnet çağlayan bir nehirdir.

Ben isyan burcuyum artık, sen ise sabır taşı.
Büyüdü içimdeki sükûnetin savaşı.
Tüm suskunluk intizar, sen sessiz bir yakarış.
Dinmiyor ki içimde dilsiz olan yalvarış.

Ben isyan burcuyum artık.
Sen ise sabır taşı.

HaTTaB(Y.K.)