Sen evdeysen ben giderim.
Eve barka koymam soğan.
Sayki senden de beterim.
Seni benden saymam soğan.

Kim getirdi kaçtı tadım,
Uzaklaştım adım adım,
Gizlenecek yer aradım.
Seni zerre sevmem soğan.

Derde düşen arıyormuş,
Tuza banıp sarıyormuş
Yumruk atıp yarıyormuş,
Sevmesem de dövmem soğan.

Söyle seni kimler gözler,
Ağlamaz mı gören yüzler,
Sana yağmur olsa gözler.
Tek bir damla yağmam soğan.

Kime yarar telli kökün
Ne gel bize ne de dokun,
Dur yanaşma bize sakın
Sana boyun eğmem soğan.

Ocak üstü gözüm söner
Aklım gider başım döner,
Söyle neyin beni yener
Bir kılına değmem soğan.

Evdekiler sana sözlü
Pişirirler benden gizli,
Söylesene iki yüzlü
Pasağını ovmam soğan.

Birisi’ ne atma takla,
Karaladı sende akla.
Karanlıklarda uyukla,
Şafak olmam, doğmam soğan.



zekeriya duman