5
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
405
Okunma
Bir sürgün edasıyla, baş eğik yalınayak
Zifiri gecelerde yalnız gezen tek bendim,
Sus düşürdüm dilime, düşlerime dalarak,
Sokağında yürürken, ayazlara direndim.
Yıldızının gölgesi değince sözlerime,
İçimdeki boşlukta çağlayıp durdu adın,
Eylülü kuşanınca kirpiğim gözlerime,
Yağmurları döktürdün, uykumu araladın.
Her hatıran gecemde, heveslenip öykünür
En gizli yanlarına mordan bir düğüm atar
Dokunsam ellerine, günahlarım dökünür,
Titreyen bedenimde saçların caka satar.
Umutlarım tükendi, gecem sabaha kaçtı,
Kaç parke adımladım, Baykuşlar öpüşürken,
Delice yalnızlığım Birisi’ ne muhtaçtı.
Rüzgârsız sokağından usulca savuşurken.
zekeriya duman
5.0
100% (11)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
