​Nice sözler birikti de lal oldu,
Bülbül öttü, gül dalında kül oldu.
Gönül bağı kurak kaldı, yel oldu,
Suskun dilin feryadı var derinde.

​Konuşsam da kimse duymaz sesimi,
Zaman benden almış eski neşemi.
İçime gömdüm ben her bir hecemi,
Suskun dilin feryadı var derinde.

​Sözün bittiği yer derler ya hani,
O yerdedir şimdi bu garip canlı.
Yaraladı felek, döktüm göz yaşı.
Suskun dilin feryadı var derinde.

​Dışım sessiz olsa, içim fırtına,
Kimseler varamaz bu sır farkına.
Boyun eğdim feleğin bu çarkına,
Suskun dilin feryadı var derinde.

​Hayaloğlu yazar, mısralar titrer,
Suskunluk kalbimi derinden iter.
Bu dert benden öte elbet,de biter,
Suskun dilin feryadı var derinde.

​Kalbinin derinliklerindeki sesin hakikati bulduğu, huzurlu ve sakin günlere erişmeniz dileğiyle.

Recep Hayal
Hayaloğlu