​Harcanır ömürler heba yoluna,
Faydasız amelle yorulur insan.
Dünya malı tatlı gelir kuluna,
Gaflet uykusundan derulur insan.

​Toplar da yığar da bir gün bırakır,
Hak yolundan şaşar, harama bakar.
Zanneder ki bu mülk baki de kalır,
Boş heves peşinde vurulur insan.

​Ne namazı vardır ne de bir nişan,
Ömrünü tüketir heva ile can.
Mezar taşına yazılır yalan,
Boş amelle toprağa serilir insan.

​Bin bir hile kurar mal sahibi ol,
Gönül gözü kördür, görmez doğru yol.
Bir gün divan kurulur, sağ ile sol,
O an pişmanlıkla dirilir insan.

​Dünya bir misafirhane, konan göçer,
Faydasız ameldir kalpleri deşer.
Akılsız başa da belalar geçer,
Kendi kazdığına sarılır insan.

​Hayaloğlu der ki, vaktimiz yaman,
Faydasız amele verilmez aman.
El açıp Mevlâm’a edelim ferman,
Boş yere ömrünü çürütme, inan!

​Kimisi ilim bilmez, amelsiz gezer,
Kendi kuyu eşer, kendisi tezer.
Gönül bahçesini kurutur, üser,
Hakkı unutanlar yorulur insan.

Recep Hsyal
Hayaloğlu