Değerli şairemiz, bu şiiriniz, kalmakla gitmek arasında sıkışıp kalmış bir ruhun, hayatın eskitip çürüttüğü bir düzenden kopma isteğini ve bu kopuşun imkansızlığı karşısındaki çaresizliğini anlatır.
Ayrılığın hem bir kurtuluş hem de derin bir yıkım olarak kurgulandığı, kesif bir yalnızlık ve tükenmişlik metnidir.
Taşları soğuk, kaygan / Zeminlere basmadan: Şairin kaçmak istediği dünya güven vermeyen, tehlikeli ve tekinsiz bir yer. Soğuk ve kaygan zeminler, üzerinde yürünmesi zor, her an düşme riski barındıran güvensiz ilişkileri veya hayatın ta kendisini simgeler.
Tahtası çürümüş duvarlara dokunmadan: Ev ya da sığınak olarak bilinen alanlar artık yaşanılamaz haldedir. "Ha yıkıldı, ha yıkılacak" ifadesi, her an üstüne çökecekmiş gibi duran bir geçmişin veya tükenmiş bir bağın içinde yaşamanın yarattığı sürekli tedirginliği ve endişeyi yansıtır.
Şair, bu çürümüşlüğe hiçbir iz bırakmadan, hiçbir şeye temas etmeden sessizce uzaklaşmayı arzular.
Masadaki fotoğrafında "gözlerim kalacak" Gitmek, her ne kadar fiziksel bir kaçış gibi görünse de geride bir parça bırakmayı beraberinde getirir. Fotoğraftaki "gözlerim kalacak" olması, giden kişinin aslında o anılardan tamamen kurtulamayacağını gösterir.

O son acı sözlerin, söylenen kırıcı sözlerin artık yankısını yitirmesi, iletişimin tamamen bittiği o buz gibi sessizlik anını işaret eder.
O ağladığım hayalin "pınarımda kuruyacak" gözyaşlarının kaynağının (pınarın) kuruması, acının artık akacak bir gözyaşı bile bırakmayacak kadar derinleştiğini, bir nevi duygusal bir kuraklığa ve duyarsızlaşmaya evrildiğini ifade ediyor.
Gidemezsem, "hasretin ölümüm olacak" Şiirin en can alıcı noktası bu ikilemdir.
Gitmek bir ölüm korkusunu barındırırken, gidememek yani bu çürümüşlüğün içinde mahkum kalmak doğrudan bir varoluşsal içinde aynı zamanda bir yok oluştur.
Hasret, burada kavuşulamayan bir özlemden ziyade, gidememenin yarattığı yavaş ve kaçınılmaz bir içsel çöküşü temsil ediyor.
Genel olarak bu mısralar, tükenmiş bir hayatın ortak paydasında buluşan; hem fiziksel hem de ruhsal olarak yüklerinden arınarak uzaklaşmak isteyen ama geride bıraktığı acının ağırlığıyla kilitlenen bir insanın sessli çığlığı var. Şiir kısa ama anlam bakımından yaptığım yorum bile kısa kalıyor. O yüzden şiirin derinliği okuyucuyu cezbederek kendini içine alıyor ve hapsediyor.
Tebrik ediyorum ve yürekten kutluyorum sizi. GÜNÜMÜN ŞİİRİDİR.