Baharın gül kokan günlerinde
umuda yolculuk hayallerimiz vardı
Hayallerimiz erken gerçekleşsin diye
erkenden yolla koyulduk
Ve sabahın şafağında
çantalar sırtımızda yol almaya başladık
Dağların zirvelerineydi bu yolculuk
herkes ilk önce ben ulaşayım diye
var gücüyle yol alıyordu
Sanki ilk ulaşana şeref madalyasını takacaklarmış gibi
koşarcasına yol alıyorduk
Hâlbuki varacağımız yer için
hepimiz aynı yollu kat edecektik
Kimisi geç, kimisi erken
ama sonuçta hepimiz aynı yere çıkacaktık
Çünkü umuda yolculuk hayallerimizi gerçekleştirecektik
bu yolculuk azım ister, kararlılık ister
en başta başarmayı ister
Yolculuk ne kadar uzun ve yorucu olsa da
yol almayı o kadar hevesle bağlandık
Temkinli adımlarla hedefe ulaşacaktık
Ne kadar aşılmaz engel çıksa da
aşmayı bilecektik
Ne kadar sivri uçlar çıksa da karşımıza
çıkmayı bilecektik
İşte bu yüzden hepimiz aynı yere odaklanıp yol alıyorduk
Kimin daha hızlı zirveye çıkması önemliydi
oysa er ve ya geç hepimiz aynı yere varacaktık