Baba nedir Ey çocuk!
Sana mutlu bir hayat sunmak için,
Gece gündüz düşünen,
Senin için canını bile verebilen,
Senin için yırtık ayakkabı ile gezebilen
Ve sana en güzel ayakkabıyı giydiren,
Sen hissetmesin diye,
Akşam eve gelince ellerini torbalarla dolduran,
Ama o torbaların hepsini borçla alan
Ve yanında iken tebessümü yüzünden eksik etmeyen.
Sen mutlu ol diye,
Bütün dertleri içine hapseden,
Yüzünü gül bahçesi gibi gösteren,
Seni en güzel imkânlarla okutmaya çalışan,
Kendi hayatından vazgeçip,
Sadece sana hayatını adayan kişidir be çocuk

Ama senin gözünden baba kimdir ey çocuk!
Senin gözünde baba:
Bana hiç babalık etmeyen,
Başkaları gibi bir hayat sunmayan,
Lüks dairelerde yaşatmayan,
Her dediğimi yapmayan,
Senin için tavsiyelerde bulununca,
"Sana ne moruk " diyebileceğin,
İki kelimesine tahammülün olmayan,
Eşin rahatsız olmasın diye evden atabildiğin,
Hatta bakım evleri köşelerine tıkayabildiğin
Sıradan,
Hatta sıradan değil,
Hiç tanımadığın bir yabancı gibi
Davranabildiğin kişidir ey çocuk!

Babanın kıymetini baba olunca anlayacaksın,
İşte o gün büyük bir pişmanlık duyacaksın,
Ama o gün, çok geç olacak,
Çünkü baban o gün olmayacak,
Ondan sonra başını taşlara vuracaksın,
Bir ömür boyu vicdan azabıyla uğraşacaksın,
En son sende, yaptıklarınla karşılaşacaksın,
İşte o gün yıkılacaksın ey çocuk! !