Sabahlara kadar, durmaz gezerdim,
Yazık oldu gençlik, gidiyor elden.
Kollarımla deniz, derya yüzerdim,
Yazık oldu gençlik, gidiyor elden.

Sanki hayat durmuş, yaşamıyorum,
Neşemiz kayboldu, çoşamıyorum.
Düz yolda yürüyüp, koşamıyorum,
Yazık oldu gençlik, gidiyor elden.

Oturup kalkarken, akıyor terim,
Koltuğun köşesi, bellidir yerim.
Bazen mazilere, dalar giderim.
Yazık oldu gençlik, gidiyor elden.

Laf anlamaz oldum, gerekli sözlük,
Okuyup yazamam, olmazsa gözlük.
Yokuş olmuş bana, ovalık düzlük,
Yazık oldu gençlik, gidiyor elden.

Viraneye döndü, sevda bağlarım,
Terk eyledi beni, civan çağlarım.
Geri gel gençliğim, diye ağlarım.
Yazık oldu gençlik, gidiyor elden.

Sevgiler sevdalar, aşklar yok oldu,
Simsiyah saçlara, beyazlar doldu.
Tazegül’üm benim, ne çabuk soldu,
Yazık oldu gençlik, gidiyor elden.

Ben Şair Aydın’ım, kalbimde acı,
Yutuyorum hergün, bir çok ilacı.
Geceler yatamam, oldum sabahçı
Yazık oldu gençlik, gidiyor elden.

Şair Aydın Tazegül