SÖZÜM BENİM

Dert doluyum hüzünlüyüm,
Çıkmıyor avazım benim.
Bahtım olmuş düğüm düğüm,
Ne karaymış yazım benim.

Hep tersine gider işim,
Efkâr dolu geçti yaşım.
Derbederim arkadaşım,
Gülmez asla yüzüm benim.

Güzel güne gelmez sıra,
Problemler vermez ara.
Yüreğimi sarmış yara,
İçimdedir sızım benim.

Dertler beni deli etti,
Neşe yüreğimden gitti.
İçgüdüm çok erken bitti,
Kayıp oldu sezim benim.

Kim kızarsa kin güderim,
Bazen çok ceza öderim.
Yalpa vurur yan giderim,
Çok değişti izim benim.

Yiğit yolda yoktur yerim,
Korkar yürek akar terim.
Çeşmimde kalmadı ferim.
İyi görmez gözüm benim.

Her gelen atar bir tokat,
Olmuşum kafadan sakat,
Vücudumda bitmiş takat,
Tutmaz oldu dizim benim.

Karanlık olmuş güneş ay,
Her gören der haline vay.
Kalbimde oynar şinanay,
Dertli çalar sazım benim.

Doğada dost böyle yasa,
Bir gün dert dolacak kasa.
Yaşam dostlar dünden kısa,
Yoktur tadım tuzum benim.

Yol bitiyor çok az kaldı,
Umudumu yeller aldı,
Yaşlılık tez kapı çaldı,
Bu değildi arzum benim.

Günler geçti adım adım,
Kahı güldüm kah ağladım,
Sustum dilimi bağladım,
Yüreğimde sözüm benim.

Şair Aydın dertli oldu,
Tazegül’üm çabuk soldu.
Saçıma kar beyaz doldu,
Çok değişti pozum benim.

Şair Aydın Tazegül