0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
15
Okunma
Gurbetin kahrını sırtıma vurup,
Yollara düşerek geri döndüm ben.
Geceyi gündüze katıp koşturup,
Işığı sönmeden ocağa geldim.
Aç kapıyı ana, ben geldim işte!
Yüzümde yılların yorgun izleri.
Saçıma ak düştü bu genç yaşımda,
Gözlerimde tüten o eski anı.
Aç kapıyı ana, üşüdü ellerim,
Gurbet soğukmuş, anlayamadım.
Kaç gece rüyamda adını fısıldadım,
Senden uzakta hiç gülemedim.
Hani o dizinde uyuduğum günler?
Hani o duaların, o sıcak kucağın?
Söyle ana, hâlâ tütüyor mu ocağın?
Beni bağrına bas, kokunu ver yine.
Ahşap kapının o eski gıcırtısı,
Çınlasın kulağımda bir türkü gibi.
Silinsin içimden gurbet acısı,
Bulsun ruhum yine o eski yeri.
Hayaloğlu der ki; gurbet bir yalandır,
En güzel mekan baba ocağıdır.
Evladın yolunu gözleyen ana,
Dünyadaki en büyük sığınaktır...
Recep Hayal
Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
