0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
19
Okunma
Bir kilit vurulmuş tahta kapıya,
Zamanın tozuyla kaplanmış her yer.
Nereye bakarsam eski yapıya,
Mazi adım adım geriye döner.
Duvara asılı kalmış aynada,
Gençliğin gölgesi gezinir hâlâ.
Ne sevdalar kaldı şu fani dünyada,
Ne de o odadaki o eski sefa.
Bir lambanın sönük, cılız ışığı,
Anlatır geçmişin anılarını.
Odanın o ahşap, soğuk eşiği,
Saklar çocukluğun tüm sırlarını.
Köşede oturur sanki babam yine,
Anamın duası çınlar kulakta.
Dalarım geçmişin derinliğine,
Yüreğim sızlar bu yalnız sokakta.
Hayaloğlu der ki, zaman ne çabuk,
Geçti gitti işte, bıraktı izi.
Eski bir odada, bir tahta oluk,
Unutturmaz bize özlemimizi...
Recep Hayal
Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
