0
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
53
Okunma
Çekildim.
Sesimin bile beni bulamayacağı
eski bir akşama.
Kapımda sarmaşıklar,
eşiğimde unutulmuş ayak sesleri.
Gelen olmuş mudur, bilmem;
ben çoktan içeri dönmüştüm.
Suyu dinledim.
Taşa değdi, geçti.
Ne hesap sordu kıyıya
ne dönüp baktı ardına.
Ben geçemedim.
İçimde hâlâ
adı konmamış odalar,
açılınca sızlayan çekmeceler,
bir vakitler ışık sandığım
birkaç eski yangın.
Şimdi
lambamı yalnız kendime yakıyorum.
Dışarıda kim varsa
biraz dışarıda kalsın.
Ben bu gece
kalbimin en kuytu yerine indim;
kapıyı ardımdan örttüm.
Çalmayın.
İçeride
benden kalanları sayıyorum.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
