0
Yorum
4
Beğeni
4,5
Puan
39
Okunma
Dün bir şiir okudum.
Bazı dizeleri içimde kaldı, bazılarına cevap veresim geldi.
Ben de şiirin sustuğu yerden yazmaya başladım.
Baya oldu yazmayalı, sizleri görmeyeli. Herkese selam olsun
Bahar geldi.
Ama bazı çiçekler seni bekledi.
Güneş oldum günlerime,
gecelerim yine şiir
ve evet,
sevgim hâlâ rüveyde.
Kuşlara sorma beni,
kanatları taşıyamaz sözleri.
Senin yıllanmış duan var
benim de içimde
adı konmamış bir âmin.
Rüzgâr yormuyorsa artık seni,
bırak essin.
Belki bir gün aynı gökyüzünde
iki ayrı yalnızlığın
saçlarını dağıtır.
Aziz değilsin, biliyorum.
Ben de değilim.
İçindeki atlar da koşmuyor
Ama ölmediler ya;
bazı atlar
dönecek bir yol bulamayınca durur.
Sen ölmedin.
Ben de unutmadım.
Ve madem yalnızlık hoş geldi sana,
ona iyi davran.
Ama sevgini gömdüğün yerde
bir sabah ansızın
bir karanfil açarsa
şaşırma.
Tohumlar,
kendilerini unutanlardan bile
daha iyi hatırlar baharı.
5.0
50% (1)
4.0
50% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
