Gönlümdeki yeri bilip,
Kızım, bana "yaz"demişsin,
"Yeter artık" diye gelip,
Şimdi bana bak demişsin.

Ne yapayım, biçareyim,
Ezansız bir minareyim,
Aşk ilinde avareyim,
Gezinirim, benim babam.

Panik yapma, geldim şuan,
Koklamaya var mı doyan?
Marka değil, evlat kokan,
Rayihamsın benim babam.

Aynı kandan, aynı genim,
Kırılan kol, içte yenim,
Dertlerini çiğneyenim,
Cikletimsin benim babam.

Affı hazır her hatanın,
Emi vardır her yaranın,
Hem babanın hem ananın,
Duasısın benim babam.

Sensiz geçen vaktim olsa,
Oynamaya kastım olsa,
Tutmadığım ahdim olsa,
Ar ederim, benim babam.

Bir gün düşsen uzağıma,
Aklar düşer şakağıma,
"Yavrum" deyip kucağıma,
Alsam seni benim babam.

Bir bakışın ömre değer,
Gamzendeki seni bezer,
Neler feda sana neler,
Ah bir bilsen, benim babam.

Ahlâkındır ismin bence,
Hayallerin zarif, ince,
Bakışın da din-imanca,
Sağlam olsun benim babam.

Baban der ki: "Bak Ahsen’im"
Sen ben isen, ben de senim,
Sana varır her bir yönüm,
Âlem sensin benim babam.

30.08.2026/İlhan ÖZMEN