Modern çağ ağını atmış sinsice,
Can ayrımı yapmaz, geleni avlar,
Takılmadan evvel, beni iyice,
Duyasınız diye haykırasım var.

Katranı kaynatıp katsan şekere,
Bil ki güven olmaz şaşan beşere,
Canhıraş şekilde ıssız bir yere,
Varıp Allah diye çağlayasım var.

Dipsiz karanlığı söken şafaktır,
Aile en güzel tüten ocaktır,
İmandan uzaklık kor bir nifaktır,
Doğruyu eğriden ayırasım var.

Bir devir düşün ki her şey maddiyat,
Dünyevi tesiri yapar tahribat,
Elhasıl bu kadar kötü gidişat,
Ne yazık ki böyle sızlanasım var.

Bu dünya bir handır, geçer sahnede,
Ahireti sırlayıp toplar sinede,
Beni bağışlayıp saran dine de,
Çabamı yazgıyla bağlayasım var.

Sevgi fısıldanır özbenliğimden,
Filiz verip taşar fidanlığımdan,
Gül bahçesindeki dikenliğimden,
Kanatıp bağrımı ağlayasım var.

Hasib-i’yim yanar beden kafesim,
Nefsledir tek kavgam, yoktur hevesim,
Bülbülce şakıyıp meydanda sesim,
Kısılırcasına bağırasım var.