İşte o kadar
Boş ver sen o sahte tahtları,
Kör bıçakla kelam biçen zevat-ı muhteremi
Kuyu dipsizmiş...
Ulan dipsizse dipsiz,
Biz o kuyuya tükürmesini de biliriz

Mürekkepmiş...
Ne mürekkebi ulan?
Zaten memleketin anası ağlamış ayazda,
Satmışlar yetimin ceketini üç kuruşa rakı masalarında
Sen gelmişsin, aşk diyorsun, vatan diyorsun...
Ulan vatan dediğin
Gecesiz, uykusuz,
Kurşun gibi ağır bir sevdadır adam olana

Nokta koymuşmuş bağrına...
Geç bunları
Biz o noktaları namlu yapıp dikeriz tarihin tam kalbine.
Aşka kelepçe vurulmaz,
Şiire de icazet alınmaz ulan hiç kimseden

Şarlatan desinler,
Desinler be koca deli
Ayaza kesmişse
Anadolu’nun harman yeri,
İhtilal dediğin zaten
Senin o şiir-imsi bıyık altı gülüşünden patlayacak

Öğretmek ne haddimizeymiş...
Ha şöyle
Sen yıkmışsın zaten o süslü koltukları,
Kırmışsın tel örgüleri.
Şimdi aç bir 35’lik,
Anlat şu deli kehanetleri de
İnsan olduğumuzu hatırlayalım be kardeşim