1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
23
Okunma
Yönün Hakk’adır
Pusulam ne yöne dönse tecelli,
Küllerim savrulup vahdete geldi.
Benliğim eridi, yönsüzlük bitti,
Damlada deryayı gördüm de geldi.
Rüzgârla savrulan bir kucak kül,
Ruhun ateşinde yanan tek bir gül.
Ne doğu ne batı, kalmadı mülkler,
Sadece O vardır, gerisi tefekkür.
Gökyüzü ağlarken katre katre yağmur,
Toprağı yoklukla yıkayıp yoğur.
Hangi bulut taşısa da hüzün yükünü,
Rahmetin nuruyla gönlümü doyur.
Bir ıssız dağ başı, derin sessizlik,
Sessizlik dediğin Hak’la beraberlik.
Susunca nefsin o gürültü sesi,
Mücellâ eyler kalbi bu tecellilik.
Gönülde tutuşan o ezelî özlem,
Söyle hangi dostla hasbihal etsem?
Hasretim ne dağadır ne de dünyaya,
Vuslatın yolunda yok olup gitsem.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz