0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
49
Okunma
Çocukluk günümün tatlı düşüdür,
Sokağın başında döner dururdu.
Pembe bir bulutun ilk öpüşüdür,
Tahta çubuğunda neşe dururdu.
Çevirdikçe usta incelir teli,
Aklımı alırdı o pembe hali.
Rüzgârda eriyen bir rüya misali,
Ağzımda tat bırakıp erir dururdu.
Nereye kayboldu o eski neşe?
Hangi çıkmaz sokak düştü güneşe?
Kavgaya, telaşa, o hoyrat işe
Ömrümüz takıldı, yanar dururdu.
Hayaloğlu der ki; çocukluk nerede?
Pembe hayallerim kaldı geride.
Bir pamuk şekerin tatlı izinde,
Gönlüm masumiyeti arar,da dururdu.
Recep Hayal
Hayaloğlu
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
