Bir sigara daha yaktım…
Dudaklarımın kenarında yarım kalmış bir gülüşün izleri,
avucumda kırık bir zaman saati gibi dönüp duran yalnızlık…
Her nefeste, dumanın içinde kaybolan yüzünü arıyorum.
Sanki kül tablasında değil de, kalbimin tam ortasında biriktiriyorum külü.

Her nefesimde sen varsın,
ama hiçbir nefesim sana ulaşmıyor.
İçimde bir boşluk; ne kadar doldursam da dumanla,
her çekişimde yeniden açılıyor.
Çünkü sen, nefes almayan bir anı gibisin,
durmuş bir saate benziyorsun.

Bir sigara daha yaktım…
Belki sönerken senin adını fısıldar diye,
belki dumanı göğe yükselirken
yıldızlara senin yüzünü çizer diye.
Ama hiçbir şey olmuyor,
yalnızca odamın karanlığına asılı kalıyor duman,
benim gibi, karanlıkla konuşuyor.

Gece uzun, masa dağınık,
defterimin kenarında yarım kalmış satırlar var.
Kalemin ucunda hâlâ senin izlerin.
Ne zaman bir harf yazsam,
yanına sen düşüyorsun,
ne zaman bir kelime seçsem,
arkasından sen yürüyorsun.
Ve ben, kelimelerle uğraştıkça,
sanki seni yeniden kaybediyorum.

Bir sigara daha yaktım…
Çünkü unutmak mümkün değil,
çünkü unutmaya çalışmak bile seni çağırıyor.
İnsan bazen unutmamak için değil,
unutmaya cesaret edemediği için yakar sigarasını.
Her duman, bir bahane aslında,
her duman, bir kapı,
ve ben o kapıdan geçtikçe senin gölgene çarpıyorum.

Dışarıda rüzgâr var,
pencereme vuruyor,
belki senin sesindir diye dinliyorum.
Ama hayır, sadece rüzgâr,
sadece gece,
sadece ben ve bir sigara daha.

Bir sigara daha yaktım…
Çünkü hiçbir şey yanmıyor senin kadar güzel,
hiçbir şey tükenmiyor senin kadar sessiz.
Biliyorum, bu masada saatlerce otursam,
dizeler dizsem, kelimeleri acıya bulasam,
yine de anlatamayacağım seni.
Çünkü sen, anlatılmayan bir yangınsın.

Ve ben, bu yangını sadece dumanla besliyorum.
Her nefeste biraz daha tükeniyorum,
ama vazgeçemiyorum.
Çünkü insan, bazen yaşamak için değil,
yanmak için nefes alıyor.

Bir sigara daha yaktım…
İçimde biriken her suskunluk gibi,
söyleyemediklerimin dili gibi,
çekip gidişinin yankısı gibi.
Belki kül olursam anlarsın beni,
belki duman olursam değersin gözlerine.
Ama şimdi sadece oturuyorum burada,
ve biliyorum, bu gece çok uzun sürecek…