Bir deliyle başederken, yapılacak en mantıklı şey normal rolü yapmak. hermann hesse
Asi_mavi_
Asi_mavi_

Hiç

Yorum

Hiç

( 2 kişi )

3

Yorum

9

Beğeni

5,0

Puan

95

Okunma

Hiç

Tanrı bizi hiç,ten yarattı.O kadar hiç,iz ki her gün yeniden anlamlandırmaya çalışıyoruz kendimizi.Yüzümüzü rengarenk boyamak istiyoruz.su ya dokununca akıp gidiyor.O kadar anlamsız ki içimiz tahammülümüz yok hiçliğe.içimizi acıtıyor bu koca boşluk.Olamaz diyoruz sonsuz başkaldırıyla ve her gün yeniden diyoruz .Belki bugün belkide yarın d adır diyoruz anlamlar.Sonra anlamsızlığımızla düşüyoruz yollara ruhları çöllemiş insanlar olarak vaha görme hevesiyle...

Paylaş:
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 

Topluluk Puanları (2)

5.0

100% (2)

Hiç Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Hiç şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Hiç şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
erbensalim
erbensalim, @erbensalim
21.8.2026 23:46:28
5 puan verdi
Varoluşçu Yorum: İnsanın kendi hiçliğiyle yüzleşip ona boyun eğmek yerine her gün yeniden anlam üretme çabasını anlatıyor. İçteki o devasa boşluğa karşı durmak, insanın en büyük varoluş mücadelesidir.
Şiirsel / İmgesel Yorum: Suya dokununca akan boyalar ve çölleşmiş ruhların vaha araması; insanın geçici tutunma çabalarını ve kurumuş iç dünyasında bir umut kırıntısı peşinde koştuğunu simgeliyor.
Felsefi / Ruhsal Yorum: "Sonsuz başkaldırı" vurgusu, anlam arayışının asla bitmeyecek bir döngü olduğunu gösteriyor. İnsan, bulamayacağını bilse bile yarınlara umut bağlayarak yürümekten vazgeçmeyen bir seyyardır.
Kasım EDİZ
Kasım EDİZ, @kasim-ediz
21.8.2026 21:59:48
İnsan, kendini sadece aynada gördüğü suretten ibaret sandığında yanılır. Aynadaki o siluet; kemiktir, ettir, tendir. Oysa bizim hikayemiz, bu dünyanın çok daha öncesine, zamanın henüz emeklediği o ilk ana uzanır. Biz bu dünyaya "hiçlikten" fırlatılmış yabancılar değiliz; biz bu evrenin ta kendisiyiz.Bugün damarlarımızda dolaşan kanın içindeki demir, milyarlarca yıl önce uzak bir galakside patlayan bir yıldızın kalbinde dövüldü. Soluduğumuz oksijen, bizden önce yaşamış milyarlarca canlının bu dünyaya bıraktığı nefestir. Bizi saran ten, toprağın elementlerinden, suyun hafızasından ve gökyüzünün tozundan ödünç alınmıştır. Yani insan; evrenin milyarlarca yıl boyunca kendi kendini hissetmek, görmek ve anlamak için tasarladığı en zarif aynadır.
Aydın YÜKSEL
Aydın YÜKSEL, @aydinyuksel
21.8.2026 20:34:59
Kısacık bir esere felsefi bir derinlik inşa etmişsiniz. Tebrik ediyor selamlar sunuyorum.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL