​Hayatı içinden süzüp görensin,
Gözlemin keskin de derine inersin.
Yalandan uzak durup candan seversin,
Her zaman doğrudan yana gidersin.

​İçinde fırtına kopsa da susup,
Gurbeti kalbine gizlice basıp,
Gözünü bükülmez gurura asıp,
Zorluğun önünde dimdik duransın.

​Sözlerin berraktır, su gibi akar,
İçinin aynası yüzüne bakar,
Vefanla ısınan kalpler de anlar,
Sen özü tertemiz, asil bir cansın.

​Uzaktan baksan da memleket derken,
Yüreğin sarsılır sabah çok erken.
Kökünden aldığın o güç dururken,
Hasreti sabırla kalbe gömensin.

​Yalan söz barınmaz senin özünde,
Bir gizli sitem var sanki sözünde.
Hiç hile arama duru yüzünde,
Sen her an dürüstçe ömür sürensin.

​Bükülmez o boynun babandan miras,
Gönlünde ne nefret kalır ne de yas.
Kalemin dert ortağı, kâğıdın sırdaş,
Kelimeden güçlü köprü kuransın