Feleğim şaştı seni sevmekten, biliyor musun?
O kadar yıl geçti bitmezmi bitmiyor işte.
Yüzüm yaşlandı, içim yaşlandı;
takvimler yaprak yaprak döküldü avuçlarımdan,
ben her geçen gün biraz daha eksildim kendimden.

Duygularım değişti,
etrafımda ne varsa değişti;
mevsimler başka türlü döndü,
geceler başka türlü sustu,
hatta aynadaki yüzüm bile
bana yabancı bir hikâye anlatır oldu.

Ama bir tek sana olan sevdam değişmedi,
biliyor musun?
Dünyanın bütün yolları başka yerlere çıktı,
benim yüreğim hâlâ sana çıkan o yolda kaldı.

Kendimi çok güçlü bilirdim,
fırtınalara göğüs gerer,
yıkılsam bile yeniden ayağa kalkardım.
Meğer insanın en büyük savaşı
kendi yüreğinde başlarmış.

Ben herkese yettim de
bir sana olan sevdaya yetmedi gücüm,
biliyor musun?
Ne kadar saklasam da gözlerim ele verdi seni,
ne kadar sustursam da kalbim adını söyledi.
Ben senden vazgeçmeyi değil,
seni severken kendimi kaybetmemeyi öğrenemedim.

Feleğim şaştı seni sevmekten,
ömrüm yoruldu, ruhum eskidi;
ama içimde sana ayrılmış bir yer var ki
zaman bile dokunamadı oraya.

Her şey değişti, biliyor musun?
Ben değiştim, dünya değişti…

Ama senin sevdan
kalbimin en eski yarası gibi
hâlâ aynı yerde duruyor.