Ey dil, yine yârin gamı düştü gönlüme,
Bir nûr gibi doğdu hayâli ömrüme.
Gül yüzünü andıkça bahâr oldu cihân,
Bir nazarı kâfidir benim mahşerime.

Şem‘-i ruhun yaktı beni, pervâne misâl,
Aşkın ile düştüm yine divâne misâl.
Her gece hayâlinle sabâha ererim,
Sensiz geçen ömrüm bana zindâne misâl.

Leblerin şehdinden umdum bir nefes,
Gözlerin kıldı gönül mülkümü bî-kes.
Bir bakışınla harâb oldu gönül tahtım,
Ey nigâr, aşkın bana oldu mukaddes.

Gül yanağın bağ-ı cinân, ey sîm-ten,
Kaşların yay, gamzen ok, ey nazlı şiven.
Bir tebessüm eylesen ömrüm bahâr olur,
Bir firkatin kış eder dünyâmı hemen.

Sana meftûn şu gönül, başka yâr istemez,
Aşkın ateşinde yanar, yine serinmez.
Senin bir tek nazarından gayrı devâ istemez.

Geceler zülfün gibi koyu ve uzun,
Sensiz geçen her nefes gönlümde hüzün.
Ay yüzünü göremeyince ey mâh-ı cemâl,
Sabahlarım gecedir, gecelerim uzun.

Bir gülüşün bahâr eder hazânımı,
Bir sözün siler gönülden figânımı.
Adını yazdım gönül tahtımın üstüne,
Senden gayrı bilmez oldum cihânımı.

Ey nigâr, aşkın ile mest ü hayrânım,
Bir bakışın uğruna verdim îmânım.
Ne kadar saklasam da söyler bu dil,
Sen benim ezelî derdim, dermânım.

Firkatin hançer gibi saplandı cana,
Hasretin deryâ oldu, boğuldum ona.
Kavuşmak bir rüya ise ey gül-endâm,
Ben razıyım o rüyayı görmeye sana.

Gül yüzünle açılır gönlümde bahâr,
Adın ile titrer dil, ey şûh-ı nigâr.
Bir gün olsun yüzünü göster şu fakîre,
Zîrâ sensiz bana dar gelir bu diyâr.

Aşkın beni benden aldı, etti perîşân,
Gönül tahtımda senden gayrı yoktur sultân.
Cihânın bütün nimetlerini verseler,
Bir tebessümün yanında olurdu ziyân.

Ey sevgili, sensiz neylesin bu gönül,
Her tarafım hicrân, her yanım bir bölün.
Gönlümün kıblesi sensin, yönüm hep sana,
Adını zikreder dil, susmaz bu gönül.

Gecenin koynunda seni anar bu dil,
Her yıldızda yüzünü arar bu gönül.
Bir haberin düşse uzak diyarlardan,
Bin bahâra bedel olur bana o gül.

Ne Mecnûn kadar çöle düşmek isterim,
Ne Ferhâd gibi dağları delmek isterim.
Benim aşkım sessiz, derin ve bî-pâyân,
Bir ömür yalnız seni sevmek isterim.

Ruhun bahâr, sözlerin şîrîn bir gazel,
Gözlerin gönlüme kurulmuş bir güzel.
Aşk kitabımın ilk satırı sensin,
Son nefeste dahi adın olur ezel.

Bir gece düşüme gelsen ay misâli,
Sussam da söylese gözlerim hâlimi.
Ben sana bir ömür gönül verdim ey yâr,
Bir bakışın yeter, bağışla vebâlimi.

Gönül mülkümde taht kurdu hayâlin,
Her nefeste biraz daha arttı melâlin.
Seni sevmek kader ise ey mâh-ı cemâl,
Ben razıyım kaderime, sensin visâlin.

Aşkın ile yanmak bana oldu şeref,
Hasretinle ağlamak gönlüme bir zarif.
Dünya gelip geçicidir, sevda bâkî kalır,
Senin aşkın gönlümde ebedî bir taraf.

Ey gül-i ra‘nâ, ey nazlı dilberim,
Seninle güzeldir bütün kederim.
Kavuşmak nasipse bir gün kaderde,
Yolunu gözlemek olsun kaderim.

Ne kadar uzak olsan, gönlümde yakın,
Adınla uyanır her sabah bu canım.
Cihânın içinde bir tek seni bildim,
Senden gayrı yoktur benim imtihanım.

Gül yüzüne düşse geceden bir gölge,
Gözlerim arar seni her türlü yerde.
Bir ömür beklerim, dönmesen de yârim,
Aşk dediğin beklemekmiş meğer de.

Şimdi gönül defterim baştan yazılır,
Her satıra adın inciyle dizilir.
Ömrümün son demi yaklaşsa bile,
Senin aşkın ile bu can dirilir.

Ey yâr, bu sevdayı küçümseme sakın,
Bir gönül verdim sana, tertemiz, yakın.
Dünya yansa, devrân dönse de yeniden,
Benim gönlümde sen kalırsın bâkî.

Son nefeste dilim seni söyler ise,
Ruhum aşkın ile göklere yükselirse,
Bil ki bu dünyada en büyük muradım,
Bir kez olsun sevdan gönlümde yeşerirse.

Ben bir garip âşık, sen gül-i zîbâ,
Sensiz her tarafım hicrân ü belâ.
Aşkınla yazıldı ömrümün kitabı,
Son noktasını koysun kader, inşâallah.

AYGÜL ZADE