Dünya bir misafirhane dostum...
Giden geri dönmez, kalmaz zaman.
Ne mal kalır elde, ne mülk, ne de şan,
Bir gün susar dilin, durulur lisan.
Kefene sarılır bedenin bir an,
Yanında götürür yalnızca iman.

Bugün gülen yüzler yarın solacak,
Nice uzun yollar bir gün bitecek.
Dünya denen hanın kapısı kapanacak,
Her insan ektiğini bir gün biçecek.

Gönülde kin varsa ağır bir yük olur,
Merhamet taşıyan gönüller nur olur.
Bir yetimin duası göğe yol bulur,
İyilik insana en güzel iz olur.

Kırma gönlü....dostum
Bilmezsin o gönlü
Bir selam, bir dua, bir tatlı söz say,
Belki de değiştirir bir insanın hayatını.
Ne kadar zengin olsan dünya geçici,

Ne kadar güçlüysen ömür emanetçi.
Bugün varsın yarın yok....dostum
Her nefes yazılır kader defterine
İnsan insana bir emanet aslında,
Sevgi saklıdır kalbin en derin yanında.
Bir gönül incitme dünya saltanatında,
Çünkü hesap vardır her şeyin sonunda.

Gururla yürüme dünyanın yolunda, dostum...
Toprak eşitler insanı sonunda.
İnsan yalnız kalır kendi vicdanıyla.
Bir gün adın anılır sessiz dualarda,
Bir gün gözyaşı kalır eski hatıralarda.
Ne bıraktıysan insanların gönlünde,
İşte o yaşayacak senden sonra..

Kimi servet toplar, kimi sevgi biriktirir,
Kimi gönül kırar, kimi gönül iyileştirir.
Ömür dediğin bir nefeslik misafirliktir,
İnsan kendisini değil, güzel yüregini büyütür...... dostum

Bugün elin tuttuğunu yarın bırakırsın,
Bugün benim dediğini bir gün ararsın.
Dünya sana gülse de sakın aldanma,
Gelen her yolcudur, sen de uğrarsın.
Öyleyse gönlünü kinlerden arındır,...

Kırgınlıklarını birer birer kaldır.
Bir garibin yüzünü güldür...
Belki o tebessüm seni yarın kurtarır.
Dünya bir gölgeymiş, güneşte kaybolan,
Ömür bir yolculukmuş, sessizce uzayan.
İnsan kendine dönüp bir gün anlayan

Asıl zenginlikmiş temiz bir vicdan.
Giden geri dönmez, kalan beklemez,
Zaman durup kimseyi asla dinlemez.
İnsan ne toplarsa gönlünde gider,
Dünyada yapılan hiçbir iyilik kaybolmaz.
Bir gün son perde iner, ışıklar söner,
Dünya denen sahne kendi kendine döner.
İnsan geriye dönüp hayatına bakarken,
Keşkeler değil, iyilikler gönülde güler.
Ey gönül, dünyaya fazla bağlanma,
Her gördüğün nimete sahiplenip aldanma...
Dostum..
Bugün sen varsın, yarın belki yoksun,
Ömrünü boş sözlere harcayıp yorulma.
Sev, affet, paylaş ve gönül kazan,
Bir yetimin başını okşa
Dünyada bırakacağın en büyük nişan,
Ardından okunacak güzel bir duadır inan.
Çünkü dünya bir misafirhane, ömür eman,
Giden geri dönmez, durmaz zaman.
İnsan ne toplarsa gönlünde her an,
Sonunda kendine taşırmış insan.
Ve bir gün perde kapanır sessizce,
Ne alkış kalır geride ne de dün gece.
Sadece iyiliklerin yürür seninle,
Bir de tertemiz kalbin gider seninle.
Dünya geçer, insan geçer, zaman geçer,
Gönülde kalan güzel izler hiç geçmez.
İnsan bu dünyadan elbet göçer,
Ama iyilikle yaşayan, gönüllerden hiç düşmez....dostum
Aygül ZADE