10
Yorum
30
Beğeni
5,0
Puan
282
Okunma
Bir anadan, bir babadan geliverdik dünyaya.
Bir artı bir iki iken, üçüncü şahıs olduk.
Dünya süslü göründü de dalıverdik hülyaya .
Divane bir kuş misali, yeşil dallara konduk.
Kademe kademe hedef koyarak ilerledik.
Fersah fersah yol kat ettik haza başımız döndü.
Her şeyin bir sonu varmış bunu öngöremedik.
Günü saati gelince balon patladı- söndük.
Çevresine kör bakanlar karanlıkta kalınca.
Umutsuzluk içerisinde, ordan-ora savruldu.
Ektiğinin karşılığın misli misli alınca.
Yazda esen sam misali içten içe kavruldu.
Bu şaşa-ihtişam baki değil ki fanilere.
Her olgunun bir sonu var, iflas çeken çekene.
Eli versen kolu kapar, güvenme canilere.
Kadavrası hasar alır, seyret çöken çökene.
Yalan dünyada bir hiçtir, kıdem-derece-terfi.
Ebedi hayata yatır, elde tutarın varken.
Toplum içine girmezsen, tüm fotoğraflar selfi.
Neye yarar faydan yoksa, olsan da eşsiz manken.
Emine Balı Oğuz
5.0
100% (15)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.