Halım Pervaneden Hallice.

Yeni günle hayalin düşer aklıma
gözlerimde tüter o güzel yüzün
yokluğun çökerken sol yanıma
ne derdim bellidir ne de kederim

bir bakışına susarken dilim
içimde kaynayan harımdır hâlim
seninle bölünmüş ömür dileğim
ne gecem bellidir ne de gündüzüm

ne hâlim bellidir ne yerim yerde
ne de gönlüm dayanır böyle derde
dünüm bir sevdada yarınım sende
ne kışım bellidir ne de güzüm

her nefeste adın düşer dilime
bir kor gibi hasret çöker gönlüme
aşkınla yandım cahil ömrümde
özlemin ağırdır dayanmaz özüm

geceler boyunca seni anarım
duvarlara küsüp seni sorarım
bir gün dönersin diye yaşarım
ne sabrım bellidir ne intizarım

yolların izinde gözüm kalırken
içimde bin umut bir bir ölürken
adını yeniden kalbe kazırken
ne aşkım bellidir ne de vedam

sen gittin ardında bir ömür kaldı
kırılan hayaller yürekten taştı
benden geriye tek bir ses kaldı
ne seninle kaldım ne de terk ettim

her gece adını anar dururum
bitmeyen hasretle yanar dururum
seni sevdiğime yanar dururum
ne alıştım yâr ne de yıkıldı özüm