0
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
38
Okunma

Sustu,
köşesine çekildi yalnızlıkların.
Umuda yelken açacaktı gün
Yığın yığın güneş toplayacaktı gökyüzünden
Masmavi umutlarla.
Gün aydı sabah geceden kalma yalnızlığı sıyırdı
Sağnak sağnak hüzünler yağıyordu
sonra yüreği ıslandı sırılsıklam olmuşcasına
ve yine adımları döndü geriye
dört duvar arasına
uykuya daldı
Güneş doğmamışcasına,
masmavi umutlara gözlerini kapadı
Oysa..
Zaten yüreği hep uykusuzluğa aşınaydı..
Kerem...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.