Hangi masal dünyasından girdin hayatıma
İksiri aşk olan hangi duygunun karışımısın
Ve ben ne ara kayboldum gözlerinde
Hangi ara terletti ellerin avuç içlerimi

Korktum yangınlara yakalanmaktan
Bu duygunun narı ile her gün yanmaktan
Kaçışlarım hep bu yüzdendi oysa
Ördüğüm duvarları bir kâğıt gibi yırtıp attın

Ve şimdi çöl ortasında kalmışçasına
Âb-ı hayat suyunu içiyorum avuç içlerinden
Adını yazıyorum şimdi hiç yürümediğim sokaklara
Ay ışığında bakamadığım gözlerine dalıp dalıp gidiyorum

Fiyakalı bir sarhoşluk alıyor sonra beni
Delikanlı cümleler dökülüyor dudaklarımdan
Ölü kuşlar canlanıyor avuçlarımda seni düşündükçe
Bir su sesi geliyor uzaklardan, fesleğenlerin kokusu burnumda buram buram

Dudaklarımı kanatırcasına ısırıyorum sensizlikten
Çıkmaz sokaklarındayım senli duyguların
Bulsan beni diyorum, tutsan ellerimden
Bir cellat gibi hasretin peşimdeyken

Oysa yüz yıllardır bitmez bir hikâyedir bu duygu
Herkesin aradığı fakat çok az insanın bulabildiği
Şimdi o su avuçlarımızda, sevdiğim
Kana kana içip, aşka doymak zamanıdır

İçtiğimiz bu su “Âb-ı Hayat”tır…