Sessiz Gecelerim

Bir Hikâyenin Nefesi
Özlemlerle yüklü, fısıldar gece yorgun,
Yıldızlar kısık, sessiz bir ağıtla.
Yanında dahi, içimde esen fırtınayla,
Geçidi ıssız, karanlık bir koridorun.

Gözlerim, gün ışığında ilk seninle dolu,
Alevler gibi dans eder anılar, titrer.
Melekler gözleri yaşlı, çaresiz kıpırdar,
Sonrası derin kuyular, sessizliğin soluğu.

Keşkelerin gökleri var, yağmur gibi iner,
Sözler damla damla dökülür, çamurdan çiçek.
Hayatın kalemi biter, bende tükenmiş hece,
Yokluğun adresi, siyah sayfalarda zehir.

Gözlerim perdelenmiş, hislerim bir fısıltı,
Yüreğim durgun, zamanın sessiz yollarında.
Aşkın hikâyesi ateşle yazılır, kaynar,
İzler küllerle örtülmüş, yanık bir ağıtla.

Kalan bir keşke, bir de içimde eser,
Sessiz sessiz okunan şiirlerin korosu.
Kalbime ninni gibi dökülür sözcüklerin,
Bu da gelir, bu da geçer, taş gibi izler.

Suçluyum, kelimelerim bıkkın bir fırtına,
Ve zaman usulca süzülür, sessiz bir yolda.
Aşkın izleri külle örtülmüş, iz bırakmaz,
Ama içimde hâlâ sessiz yankılarla kalır.

Bu da gelir, bu da geçer, buz gibi soğur,
Yüreğimde bir kor, içime sessiz dolar.
Taş gibi sert, buz gibi soğuk geçer,
Bir zamanlar ateş olan, şimdi küllere doğar.....