Kumaş aldım pazarından çok diye,
Aldandım bak dünyadaki sergiye.
Gam vurur modern çağda "yâr" niye?
Geziyorum "asil" olan diyar diye.

Elbisemi giyemedim dar geldi,
Kimselere diyemedim söyle kime ar geldi?
İçtikçe derinlerden bir sancı geldi
Mutluluğa eremedim zor geldi.

Bütün günüm bozuk ayar gibi şaşkınım,
İnsan beni deli sayar ben ötelere aşkınım.
Ayağım bak yoldan kayar, sular gibi taşkınım,
Biçilmiş kaftan değilizki be yâr, bu işe şaşkınım

Ben eski bir kağıt, verdiğim kalemim hâlâ sende mi?
Neden döndün deme suç sadece bende mi?
Olanlar oldu yapılanlar yoksa görünmez perde mi?
Yanyana fotoğrafınız yoksa bu sadece kader mi?

Teras havası ferah olur uzaktan baktın gelmedin
Gelmedinde neden bir selam da göndermedin
Gidicem dedim belki yarın belki yarından da yakın
Hangi duvar da ahımı bıraktım giderken valla bilemedim

Sandalyeler mi devrildi, ev mi çöktü?
Bütün dünya tersi çevrildi, bel mi büktü.
Odun yandı küle evrildi, kor mu döktü,
Akıl başta bak sivrildi de kök mü söktü.

Tak tuk öter vursam taşa tınlamaz,
Neler gelir dertli başa anlamaz.
Zehir kattık tatlı aşa tat kalmaz,
Dikkat edin kanlı yaşa gözü doymaz.

Tel koptu mu sazım ağlar ses gelmez,
Kararır hep yeşil dağlar sır vermez.
Umutlarım yürek bağlar da pes demez
Sular gibi derdim çağlar dinlemez

İp incelir koptuğu yer sert olur,
Gönlündeki ateşi yak dert olur.
Kirden arın, ol hemen pak, mert olur,
Altın yüzük parmağa tak baht olur!